بهشت گمشده ام لیلا !

در ایران و همین استان فارس مناطق زیادی وجود دارند که بنام کلی بهشت گم شده نامیده می شوتند یکی از این بهشت های گمشده  در تنگ بستانک واقع است که  دره ای زیباست که در حوالی شمال شرقی  دشت کامفیروز  است .

ارتفاع متوسط آن از سطح دریا 1740 متر است. این دره در میان کوه های نسبتا مرتفع در مرز انتهایی دهستان های کامفیروز و بیضا در شهرستان های مرودشت و سپیدان پدید آمده است. جالب است که من هر چه در روی نقشه نگاه کردم نامی از کامفیروز ندیدم !

 

در ابتدای روستای مهنجان =مهنگان که در دامنه کوه های شمال بشرقی  و غرب  دشت کامفیروز قرار دارد، خطی سبز شروع می شود و به طرف شرق  امتداد می یابد. این خط سبز، در عمق دره و حاشیه رودخانه مملو از درختان بید و چنار است.

 تنگ بستانک در حوزه آبریز سد درودزن واقع شده است. همجواری تنگ با دریاچه سد درودزن و نزدیکی آن به مناطق سردسیر و زیبای تنگ گنبیل، آبشار مارگون، تنگ براق، چشمه شش پیر، قلعه رنج، برم فیروز و دیگر مناطق ییلاقی این منطقه را به یک مجموعه وسیع و زیبای گردشگاهی تبدیل کرده است دیدار من از این منطقه به سال 1388 بر می گردد که حوالی آذرماه به این منطقه رفتیم .

خاطره آن را هیچگاه فراموش نمی کنم چون در همین جا بود که برای اولین بار از نزدیک با لیلا خانم  آشنا شدم که فقط صدای ظریف اش را هنگام آواز خواندنش برای دختران می شنیدم ولی بعد آشنایی ما عمیق تر شد و چه عکسهای زیبایی که از او گرفتم .

او همواره بعنوان بخشی از خاطرات جاودان زندگی ام در آمده است . هر چند بی وفای بود و مرا رها کرد و رفت